böyle kısa anlar yaşıyorum. neyi neden yapamadığımı anladığım. küçücük bir şeyden yapılan çıkarımlar yine işte. benim en sevdiğim ufacık eğlencem.
söz gelimi; ilişkiler, aşktan dallanıp budaklanıp çıkan şekli bozuk duygular, elini tutmalar ve öpüşler leş gibi şu anda bence. hepsi. ve ben hepsinden üstünüm demiyorum, denk hissediyorum bazen. şu anda hissedilenin maksimumu buysa ben nasıl aşabilir ve daha fazlasını hissedebilirim-yine de yaşamam. çünkü evet, basbaya leş gibi.
ağzımın tadını gereksizlikle bozmak istememem gibi salak detaylarla uğraşıyorum, bu arada herkes çok hızlanıyor. dün saat 20.28'de havanın aydınlık olduğunu ve sinsice yazın yaklaştığını fark ettim. hava kasımda, mevsimin dış yüzü sonbaharda takılıp kaldı evet. şaşırmak istiyorduysan, oldu bil. mutlu olmanın tek sebebi güneş ve çimen kokusuymuş, sen aslında hiç mutlu değilsin. sürprizi beğendin mi? karpuz bile çıktı, hatta erik bile. yesene. ben çağırdığın hiçbir yere gelmiyorum, şansımı zorlamayı çok seviyorum. sen de sev.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder