idrak!

dün, şu yaşımda erkeklerle ilgili yepyeni bir şey öğrendim ve bir anda bütün geçmişim filan hep apaydınlık oldu.

ben: ...ne hissediyosun?
mert: hiçbi şey düşünmüyorum.
ben: ya düşünce değil, ne hissediyosun?
mert: hiçbi şey düşünmüyorum
ben: ne hissediyosun diyorum hani kalp filan bişey?
mert: işte bişey düşünmüyorum yani
ben: his?
mert: nasıl?
ben: *dzzzt*

...error verdim. çok enteresan buldum. cidden bambaşka iki tür olduğumuzu kabullenmem de böyle oldu. gerçekten kızmak ya da üzülmek gibi bir şey "hissedemedim" bile. adamın bünyesi düşünerek sonuca varıyor, ben içimdeki hisleri takip ediyorum. hani adam dediğim de sırf mert değil, bütün erkekler yani.

anlamadığım bir sürü olay şimdi gayet anlamlı ve basit. şu ana kadar içinde erkek olan bütün olaylar yani. ilginç işte. peki ya siz bizim düşünerek değil hissederek sonuca varmamızı garipsiyor musunuz acaba? hani hiç düşünmemek değil ama, düşünürken içimizde bir dürtü/his oluyor mesela, onu da dinliyoruz biz genelde. o illa ki orada oluyor. misal, "seviyorum ama ayrılamam çünkü hazır değilim üzülürüm yapamam ya yok yok yapamam vallahi seviyorum aslında çok seversem yürür bence bi durayım bakalım bi dahaki görüşmemizde nolcak bi görelim de.." gibi. sizde bu, "seviyorum ama ayrılayım çünkü yürümüyor bu olmadı bence cıks ı ıh" şeklinde hemen sonuca varıyor mu? hani çok keskin bi örnek oldu tabi, bu kadar hardcore olmasına gerek yok.

yemin ediyorum öğrenmenin yaşı yokmuş.

erkek ırkına hiç olmadığım kadar uzak hissediyorum şimdi. bu idrakımın tersine işaret eden ya da ne bileyim ekleyebileceğiniz "düşünceleriniz" varsa paylaşın, cidden. ciddiyim bak, öğrenmek istiyorum, merak ediyorum.