bloggera bilgisayardan login olmaya useniyordum ve bu durum muhtemelen sonsuza dek surecekti. cunku ben bir kere usendiysem sonu gelmezdi. mobil bloglarima ve turkce karaktersizligime alisabileceksen hayatima boyle devam etmek istiyordum.
ote yandan mimari psikoloji hocamin bir wordpress makalesinden soru arakladigi bir dunyada yasiyorduk ve bu beni biraz uzuyordu. saatlerdir vizyonumu gere gere genisletip kucuk notlarla cilgin bir makaleye yelken acmamin ardindan wordpress linki elime ulastigi anda ister istemez onun sinirlarina yerlesmistim. bu sarsici gercegin isiginda hayatima nispeten dar bir pencerede ve uykusuz devam ediyordum.
gecmis zamanda cekimleme aliskanligini pesime kim taktiysa allah onu davul etsindi.
bu gece kabus gormezsem memnun olurdum, bunu da unutmamaliydik.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder