sorunlarım var

yani galiba.

geçen gün arabada gider iken bizi sollayan bir arabaya "veroniha ölmek isteyor!" diye bağırdım. o komik gibiydi gerçi.

fakat şöyle mühim bir durum var: dünyanın en dağınık ve yer yer hippie insanı olan ben, geçen hafta itibariyle aniden düzen ve temizlik takıntısı edindim. yatağımın üzerinde 3 farklı katman halinde örtüler var. gün içinde pislendiğine inanıyorum çünkü. gece önce bir törenle onları kaldırıyor, sonra yatıyorum. günde 4-5 defa klavyemi, monitörü, mausu ve oturduğum koltuğu temizliyorum. küllükleri yıkıyorum. sigaralarımı ayrı bi kutuda tutuyor ve her sabah o kutuyu temizliyorum. ellerimi aklıma geldikçe yıkıyorum. sabah uyandığım gibi dişimi fırçalamazsam bakteri saldırısı ile öldürüleceğime inanıyorum, dişimi fırçalamadan su bile içemiyorum. başkasının çakmağını kullanamıyorum. artık kaynar su ile banyo yapıyorum. (tabi ki banyo yapmadan önce banyoyu temizliyorum bi de.) daha bi dolu şey var, saymıym durıym bence. 1 haftada nasıl olabilir ki bu yani? dün gece odamı toplayıp temizleyeceğim diye uyuyamadım. hızımı alamadım salonu da temizledim. mutfağa da el attım. sonra da bilgisayarımdaki her şeyi belli kriterlere göre organize ettim. kalemlerimi türlerine göre ayıracağım bugünkü mevzum da bu. gitgide abime benziyorum. çok garip.

tamam, obsesyonumun üzerine gidip yeniden hippie olmaya çalışıcam.

tamam, samimi olmayan bir şey söyledim.

honey's in love diye bi şarkı var, hiç sevemedim. şimdi çalıyor.

bu samimiydi.

ha, love demişken. geçenlerde hoşlandığım adam ile ilgili çok garip bir şey öğrendim. facebook sağolsun. adamın çocuğu varmış lan! düşünsene. yaşlandım. ben buradan bunu çıkarıyorum. hoşlandığım insanın evli, çocuklu filan çıkabildiği bi yaşa geldim. bu da çok ani oldu. bu adamın benden 5-6 yaş büyük olduğu gerçeğiyle yüzleş ayrıca.

okulu uzatıcam ben.