okeyfayn

nazımjıımın temmuz 2010daki bir yorumunu bana haber veren mailin bu gece gelmesi üzerine, blogumda bir remedy lane yaptım. çok duygulandım olum. hayatım çılgıncasına değişmiş gibi geldi ama aslında dışardan baksan değişmemiş de gibi geldi. eskiden hayatım daha komikmiş. ya da benim ruh sağlığım daha naif bir atakla bozukmuş. şimdi pek naif değil.

neyse efenim buna duygulanmam bitende, pink martini'den let's never stop falling in love dinlemeye başladım. hemen beynimin sağ lobu hoplayızıplayıverdi. öte yandan neden zıplamasın ki, ponponlu pembe terliklerim, mor tüylü tüylü sabahlığım ve "i'm dreaming of my prince" yazan bir göz bandım var. benden daha duygusal bayan bulunamayabilir şu anda. bir yandan da kızlarla konuştum durdum hep bugün. erkek çekiştirdik de çekiştirdik. oh misler gibi. sonra da açtım chick flick klasörünü, açtım rezalet bir kız filmini oturdum izledim.

sonra o facebookta gezen ikiz bebeklerin bruno mars-lazy song söylediği videoyu da izlediğim için yarın okula gitmesem nolur lan dedim. içimdeki öbür ses de boşver yea gitme dedi. bir başka ses ise git olum deli misin dedi. içimde 15-16 ses olduğu için bu tartışmanın derinlerine inmek istemiyorum.

yarın eski sevgilimle buluşcam. hediye almıştım onu vercem. aslında buluşmayacaktım başka başka işlerim vardı fakat çok kolay ikna edilen bir insanım. "beni hard diske at" dedim, bana "sen streamsin olum, myspace gibi, upload ettim duruyosun, yarın da sigara download etcem senden" dedi.

dün gece yine ruh hastası bi rüya gördüm. bugün meditasyon falan yapıp yatcam galiba.
belki de rüya arınması bişeysi falan dinlerim.
ne bileyim, kendimi hipnotize falan ederim.
ama hayır, bir daha asla güncellenen blogger arayüzünü denemem.
tenk yuuuu bloog, tenk yuuuu baaaayy