şimdi ben böyle bir hasta oldum ki evlere şenlik değil cenaze arabası. ergenlik sancıları ve tramvalarının dahi bana yaptıramadığını yaptırıyor, sabaha karşı 4 sularında acıdan ağlamak suretiyle uyanıyorum, 8'e kadar falan sürüyor. sonra acı geçmese de yorgunluktan sızıveriyorum. sağlık önemli kuzum. vallahi bak, her şeyin başı sağlık. aman diyeyim. bundan kelli kendime paşa kızı gibi bakmazsam ben de lusi değilim.
bir de telefon sapığım var ki kesinlikle burayı okuyor, biliyorum, bildirdi bana bunu. allah cezanı versin, iki kuruşluk uykum var ne bölüyosun!? benim derdim bana yeter. lütfen defol git. hasta oldum sen bile aramayı kestin gerçi. o da ayrı mesele.
hani yatıyorum ya sürekli ben, bomboş ve hastayım ya, ayrıca bir nazlı ve naifim, fazlaca kör kuyularda merdivensizim ya, kabalığa zerre tahammülüm yok. hiçbir türlüsüne. her kim üzerine alındıysa alınsın. tek kişiye söylemiyorum zira. hayatımda yalnızca bir değil, çok çok kaba insan peydahlanmış. ben size yapacağımı bilirim olum. neyse, dua edin kolum ağrıdı, daha yazamayacağım, arkası yarın gibi bırakacağım.
gelecek bölümlerde: operation mindcrime, decoration mindcrime gibi mevzulara değineceğim. çünkü bir nevi home tv olup, mimarlıkta bulamadığım tadı dekorasyonda buldum. her yeri baştan yaratıyorum. öperim. faranjitimi bulaştırırım. tanrım yağreppim beterinden korusun, ameno!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder