-

ilhamımı aldım, mevcut beklentilerimin dahi şu standartlar için yüksek olduğunu fark edip daha da düşürdüm. öyle ki sıfırladım diyebilirim rahatlıkla. sevgiler. zafer'e sevgiler.

ben insan değil miyim

shuffle'da wake me up before you go-go çıktı, bence şu anda sene 2010, aylardan ekim, sabahın köründe dersim var, alarmı duyuyorum ve kalkıp da gitmeye tenezzül etmeyeceğim.

günün birinde, sene 2010 deyip de geçmiş ötesi bir zamandan bahsedeceğimi cidden tahmin etmemiştim. ne kadar naif.

şubat, bit. mart, gel ve geç.

şu anda yüzüne bakılmaz hale geldiğim için durmaksızın küfretmek istiyorum. o nası bi surat. gözüm kalmamış. 10 kilo kapatıcı ve eyeliner bile kurtaramaz. çok yorgunum. ama sürekli taciz edici rüyalar gördüğüm için uyumak da istemiyorum. gözlerime ikişer mandal mı taksam.

odamda da geçmeyen bi sigara kokusu var. içime sindi resmen. 5 saatlik banyo yapsam geçebilir. bütün kıyafetlerimi de çöpe atsam makul.

bi de insanlar, biz, cidden bak hepimiz, fark etmeden milyon tane yalan söylüyoruz. vaatler olsun, bişeyler olsun. söz vermeye yetkimiz olmayan konularda çeşitli sebeplerden içten bi şekilde sözler veriyoruz. sonra bir şey oluyor ve puf.

sabahki quizi kaçırdım. dersi de kaçırdım. öğleden sonraki sunumu yapacak görüntü ve sese de sahip değilim. evde maket yaparak çürüyüp eti puf mu alsam?

yılın en sikko zamanı şubat sonu & mart diyorum. herhalde birileri için de yılın en süper zamanı falandır. şu hayatta inandığım yegane şey duygusal kontenjan çünkü. (liseden beri ilk defa sikko dedim, çok duygulandım)

esnememelisin.

bir an tumblr’a geçeyim dedim ama vallahi kanım ısınamadı.
barınamadım.
burası gibi olamadı.
adresimi geri açabiliyor muymuşum diye bir denedim, bu yazdıklarımı görebildiğine göre başarmışım.

hı? evet, öyle de döneğim. beni böyle kabullen.

terk edilmek bana neler öğretti

bugün kuaförde benimle ilgilenen ve parfümümün ne olduğunu soran kıza alışveriş yaptığım siteden ne kadaar ucuza kozmetik ürünleri aldığımı anlatmaya başladım, önce benimle ilgilenmeyi bıraktı ve kağıt kalem getirdi. tek tek alışveriş yaptığım siteleri yazdırdı.
ardından işine devam etti fakat tekrar durdu. kredi kartını, paypal'ı nasıl kullanacağını da anlatmamı rica etti. durduk. anlattım.
ardından noldu biliyo musun? kız, önce uzaklaştı, bir süre geri gelip kaşlarımı almaya devam edeceğini sandım, ama bir daha asla geri gelmeyince girişe doğru ilerleyip nereye gittiğini sordum. izin almış. gitmiş. beni öylece bırakmış. işte bir genç kızı daha internet alışverişiyle zehirledim ve o an cezamı buldum bebişim. kötüydü. cidden, en terk edilmiş anımda bile bu denli terk edilmiş hissetmemiştim.

bir insanı, tek kaşını alıp terk etmek kadar kötü bir terk ediş yoktur. ben bunu bugün öğrendim.