uyumuyorum, gözlerimi dinlendiriyorum

Bugün dünyanın en agresif insanıydım. Bu ruh halimin geçip geçmediğinden tam olarak emin değilim, çünkü şu anda çok uykum var. Sevgili okulumun ders seçme sistemi sebebiyle 1 Eylül sabahından beridir ayaktayım. Öyle bir tarih belirttim çünkü dün müydü değil miydi tam olarak algılayamıyorum. (Ayrıca Eylül demeyi çok seviyorum.) Aaah ah, eskiden böyle miydim? Günlerce uyumasam da beyin fonksiyonlarım yerinde oluyordu. Ya da aslında öyle çakal öyle hin bi' bünyem var ki; şu an gereksiz olduğu için beynimi uyku moduna aldı, "Sana gerek yok şu an kankut, uyu sen uyu. Ben otomatik pilota alıyorum." dedi beyin fonksiyonlarıma. (Dediiii dediii kuuuuğğll) Hıhı, evet.

Yarın mesai başlayana kadar seçtiğim derslerin onaylanma ihtimali yok ama nedense uyumamakta ısrar ediyorum. Bir de ilk aldığım derslerin yarısı onaylanıp yarısı geri çevrilince öyle korktum ki bu seferki denememde fazladan 2 ders aldım. Hepsi kabul edilirse ayrı bir tantana içerisinde bulacağım kendimi. Diğer yandan yine hepsi geri çevrilirse ne yapacağım bilmiyorum. Hayatıma hippie olarak devam ederim herhalde. Oysa ben hep bol kredi ve bol ortalama istemiştim. Amen.

Keşke yazıma "Sevgili günlük," diye başlasaymışım. Gayet uygun olurmuş. Hayır, şimdi imleçi en başa götürüp de yazamayacağım. Üşeniyorum. Ben buna uyurum.

Sevdiğim insanların büyük çoğunluğu İstanbul'a geliyor. Yorgun olmasam kafamdan kalpler fışkırtırdım. ~The End~