artık tuhaflık ve şizofreni paratoneri olduğumdan kesinlikle eminim.
yoksa niçin bindiğim otobüste halay çeken gençler olsun,
niçin bindiğim vapurda insanlar denize düşmek pahasına fotoğraf çeksinler bi de ciddi ciddi denize düşsünler bi de üstüne üstlük 'ayy saçım uçmuş ya:(:(' diye üzülsünler ki.
niçin avucumun içi gibi bildiğim anadolu hisarı'na gitmeye çalışırken kendimi ankara yolunda bulayım,
niçin kanlıca taraflarında atatürk havalimanı-> diye tabela olsun,
niçin evimin dibinde heliport helikopter pisti 3000m diye tabela olsun,
niçin bir güvercin bir başka güvercinin kafasına pislesin, kardeş kardeşe bunu yapar mı?
niçin rüyamda sadece ama sadece bir televizyon ekranında uçuşup konan bir adet at sineği göreyim.
niçin annem lady gaga ve chris isaac'e aynı anda hayran olabilsin.
niçin en iyi arkadaşım kendi öz bacağıyla sohbet etsin.
niçin.
niçin?
dün, yalnızca masum bir kahve arzusuyla nazım'ı hunharca sürüklediğim sıtarbaksta yanımıza 'ohaa' diyen bir japonun oturduğundan da bahsetmiym hiç.
saat 04.14,
ödevim abuk oldu,
quizime çalışmadım,
kahve içmekten midem bulanıyor,
ve fakat yine yanım boş uyumak çok bayık.
helikopterim olsa da 3000 metre öteye park edip oradan korsan taksiye binsem.
temizlikçimiz kadriye ablaya "bana bi espresso lütfen." desem ve umarsızca "akşam nerlere gitsem" planları yapsam. güğüm'de midye tava yesem, oradan kalkıp gingera binip modadaki tek büfeye gitsem.
bandoda çalsam, eve ekmek getirsem.
ışınlanmayı bulsa birisi, bana hediye etse.
faytona binip yatağa gitsem şimdi bi de.
projemi de, ödevlerimi de bütün mitolojik tanrılar birleşip mis gibi yapsalar.
betonarme sınavıma zeusla hera birleşip girseler.
jürime benim yerime herkülle zeyna girse.
akşamına buffy'le vampir avlamaya gidip uyumadan önce central perk'te birer bardak lohusa şerbeti patlatsak.
hava da baya soğudu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder