dar.

İçimde muazzam bi sıkıntı... Böyle sanki, birilerine acayip yanlış bişeyler demişim de çok feci pot kırmışım gibi. Nasıl yiyo içimi ama anlatamam. Odanın ortasında 5 metre bağırsak var sanki, öyle açıkta duruyo falan. Karşımda palyaço var, gözümün içine içine dik dik bakıyo gibi. Birisi beni anlasın diye kendimi yırtıyorum ama mümkünatı yok anlamıyo gibi. Jürimi şu ya da bu sebepten kaçırmışım gibi. Birisine gereğinden fazla sevgi gösteriyomuşum ama o öylece duruyomuş, beni hiç anlamıyomuş gibi kötü hissediyorum. Hani birinin üstüne çok düşüyomuşsun gibi gelir, ay bi durıym ya çüş dersin ama duramazsın sonra sinirin sıkışır. Sanki şey gibi azıcık, birini arıyosun mesela açmıyo, sonra bekliyosun bekliyosun sana dönmüyo ama artık biliyosun yani aradığını görmemiş olması imkansız ama yine de 3 kez daha filan arıyosun ve hala geri dönmüyo gibi. Birine seni seviyorum diyosun ama imkanı yok cevap vermiyor, belli ki cevap veresi yok ama idrak edemiyosun seni seviyorum demenin neresi bu kadar abuk subuk, birini sevmek kötü bişey değil ki, sorumluluk da getirmez, yok anlamıyosun ama göğsünün üzerine adeta fil ailesi ev yapıveriyo. Gibi. Hissediyorum. Öyle. Bi. Sıkıntı. Var. Geçsin. Dur.