debdebeliyim

küllüğüm dolduğu için ve boşaltmaya üşendiğim için sigara içemiyorum. öyle deme şu anda çişimi yapmaya bile üşeniyorum. bi noktada bilgisayarımın gerçekten nefes aldığını duyduğuma da eminim ayrıca. uykum var. midemde kelebekler var, kaynağı muallak.

hazal'a aradığım kitabı söyledim ve hemen aldı. kendimi şanslı hissediyorum. google gibi.

böyle derler ya hani, "sabah uyandım ve değişmiştim". hoptirik bir cümle olmakla beraber bence tam böyle tv'deki asla ihtiyacımız olmayan ürün reklamlarına çıkan teyzelerin söyleyeceği bişey. ama söyleyebilirim şimdi bunu. sabah çok değişik uyandım. cidden bak. her şeyden önce boynum tutulmuştu, baya ilginçti. sonra çok garip bişey öğrendim, şok olmam lazımdı fakat asla umursamadım. umursayasım gelmedi. uyurken düşünüp de "amaan napiym yani" dediğim durumun üzerine apansız umursamaz olmuş da olabilirim. ya da dünyam o kadar ilginç ki, anca o kadar olabilirmiş.

yarın picasso'ya gideyim dedim, vazgeçtim. canım kadıköy'de kahvaltı etmek istedi. şansıma bana bu teklifle gelen biri de oldu. sevindim.

shuffle'da mütemadiyen jason mraz - on love, in sadness çıkıyor. çok eğleniyorum.

aniden bilimsel oldum. deneysel de olmuş olabilirim, hayat. örneğin, şimdi tamamen dolu bir küllüğü kullanarak sigara içmeye çalışacağım.

elime kalem alasım, gözlüğümü takıp otel çizesim yok. o yüzden çizmiyorum. ayrıca, evet, elime kalem alasım olmadığı için sevgili günlüğüm sensin.

bazen imleç kayboluyo, uyuz oluyorum.

maydanoz bağımlısı oldum. sürekli yemek istiyorum. manavı zengin ettim bu hafta.

ayrıca kontes olmak istiyorum.

sigaradan bugüne kadar hiç almadığım tuhaf, kekremsi bir tat alıyorum. çok sevsem de bırakayım gitsin diyorum.