perşembe gününden cuma gününe geçerken
sabaha karşı muallak bir saatte
bomboş okulun
bomboş koridorunda
karanlıkta
koridorun diğer ucundan gelen sesi dinledim
"je t'aime... moi non plus"
ne kadar güzel olduğunu anlatamam
bazen, çok çok mutlu olduğum anları bir daha hiç unutmamak için durup kaydetmeye çalışıyorum_eskiden çalışıyordum
uzun zamandan sonra bunu yaşadım
uzun zamandır bu kadar duygusal da olmamıştım sanırım. şu anda olduğum kadar yani.
"bu şarkıda gidemezsin ama!"
gittim, güzeldi
~
her olan bitenin*her anımın arka planında, sürekli kokusunu özlediğim //muhtemelen kokusuna bağımlı olduğum// birisi var *mutlu ediyor
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder