1. zaman zaman içine sıkışmaya çalıştığım bir kalıp var. neden? çünkü ne bileyim "insanım" gibi bir açıklaması falan olabilir başka bir şey gelmedi aklıma. genelde elimde hiçbir şey bulamadığım veya umutsuzluğa kapıldığım zamanlarda bu kalıp için on/off tuşu otomatik olarak on'a atıyor. "hığ hığ ben şöyle bi insanım demek ki şimdi normal halimde olsam bunu yapardım hığ hığ o zaman yapayım hığğğ" diyorum vs. herneyse. o kalıba diyorum ki şu anda: bi git. bi de seninle uğraşamam. cidden bak. öyle ya da böyle bi insanım da ruh halimi pozitif tutma çabasına girişemeyeceğim daha fazla. aklım bir miktar yerinden oynamış olamaz mı? olsun ya, let it be.
-dedim ve bugün kafam uzun zamandır olmadığı kadar rahat. iki omzumdaki fillerden birisi kalktı, bir diğeri de dumbo oldu. (dumbo'yı tanımayanlar için tık)
2. tam vize döneminin başlayacağı haftadan hemen önceki perşembe gecesinin köründe (aka dün gece) yaptığım çılgın sanal alışveriş ile artık kartımın son nefesini de tükettim, zaten başka param da yoktu. artık vize dönemi+muallak bir süre evdeyim. bugün evde kruvasan yapıp yanımda götürdüm ama, gururlu fakirdim.
3. bu aralar kimsenin benden hiçbir şey için hiçbir açıklama istemediği bir dönemdeyim. ne sitem eden var, ne mecburen yaptığım şeyler, tedirginlikten gittiğim yerler, paniklediğim konular var. ailem hariç elbette, oh ne de pis sitemler bişeyler geliyor onlardan hep. olsun. ben de onlara bağırıyorum, şımarıyorum ödeşiyoruz. aile güzel bişey.
4. değiştim, tam da bugün pat diye olduğunu sanmıyorum tabi ki, sadece bugün fark ettim, hatta saat tam 14:17 idi, saate bakıp hatırlamak isteyeceğim şekilde bir idrak anıydı. ilginç, ama rahat.
5. bir yerlerde, bana çok fazla benzeyen ve benim shuffle tanrısı dediğim şeye rastgele tanrısı diyen biri olduğunu bilmek hoş. bu defa sadece gülümsedim, ve o an da öyle geçti.
ben son satırları yazarken shuffle tanrısı dedi ki:
anna ternheim - anywhere i lay my head
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder