bu yıl baharın sonlarına doğru, uyumadan hemen önce "beni mutlu etsene" demiştim bir arkadaşıma. bana çok güzel bir şekilde yazı düşündürtmüş, sonra elimi yanağımın altına koydurup uyutmuştu. sanırım nisan veya mayıs ayındaydı. o gece inanılmaz huzurlu uyumuştum.
ama yaz hiçbir zaman hayal edildiği gibi geçmiyor.
benim için öyle yani.
yanımdakilerle veya bulunduğum yerle ilgili değil, bir şekilde yaz beni tatmin etmiyor.
şimdi oturup, yılbaşı kahvelerinin çıktığı kasım ayında taksimde meydandan istiklal'e yürürken ilk starbucks'tan kahve alıp içeride sigara içilmediği için kahveyle sokakta yürüyerek sigara yakmaya çalıştığım hayaliyle mest oluyorum. işin tuhafı bu hayalimde yalnızım. ve her nedense inanılmaz mutluyum.
hayalimde, yalnız olmamın sebebi birini bekliyor olmam.
ben hep geç kalırım ama bazen erken gitmeyi başardığımda, çok fazla mutlu oluyorum.
çünkü bekledikten ve kendi kendime hiç yoktan heyecan yarattıktan sonra karşıdan gelen tanıdık yüz beni çok fazla mutlu ediyor. hele ki üstümde kırmızı montum varsa, beklerken kahve içmenin tadı bambaşka.
kışı her türlü gıcıklığı ve beni kendinden bıktırma çabasına rağmen her zaman çok sevdim. seviyorum. seveceğim.
sırf gece aralık duran pencereye kafamı yaklaştırdığımda aldığım o "soğuk kokusu" için bile severdim zaten.
veya yorgan ile uyuduğum için.
yine de yalnızken mutlu olma kapasitem, yalnız olmadığım bir zaman diliminde fazla mutlu edilmem yüzünden gözümde küçüldü. değerini bilmediğimden değil, sadece daha iyisini yaşamışken böylesinin tadı azalıyor.
kışı seviyorum ben yine de. her şekilde.
kışı ilk sevdiğimde televizyonda ilk defa the hook veriliyordu ve dışarıda kar yağıyordu. ev, annemin o zamanki parfümü kokuyordu.
2 yorum:
kış kokusu ve yorgan çok güzel şeyler. ama yaz daha güzel.
bu yazı yeterince sevemediysen, elbet bir sebebi var. ama kış kazanmadı ya. yaz kaybetti.
yine kazanır. daha kaç tane var=)
yok yok ondan değil, ben hiçbir yazı kışı sevdiğim kadar çok sevemiyorum. yoksa yazı da seviyorum. ama kışı daha bi farklı seviyorum.
aslında ben her şeyi seviyorum ya, karışıklık oradan çıkıyor galiba=)
Yorum Gönder