çok garip

o bu değil de, 2010'un bitmesiyle beraber bir 10 yıllık dönem daha sona eriyor. mesela ben buna ikinci defa şahit oluyorum ve birincisinden çok daha bilinçli bir şekilde şahit oluyorum. 10 yıl uçtu gitti. hatta film şeridi oldu geçti az önce gözlerimin önünden. 90'lardan 2000'lere geçermişcesine mi geçiyorsun sen de 2011'e, ne bu şimdi noldu yani? büyüdün dana kadar oldun kabullen artık. 

geçen gün küçük beyoğlu'nda sorumsuzca içmekteyken şu soru düştü masanın ortasına 'acaba kaç yıl daha buralarda böyle takılıcaz?' bi an kitlendim bunun üzerine. ne biliym? cidden bilemedim. yanımızda resmen iü edebiyat kulübü mezunlar toplaşması gibi bişey vardı. keşke fotoğraflarını çekseydim. o yaşta hala orada mı oluruz ki biz de? noluyo lan? ben anlamıyorum şu anda zaman çok saçma bi hızla ilerliyor bence. 

birkaç hafta önce ise, üniversitenin ilk senesindeki heyecanı ve yeni arkadaşları vs konuşuyorduk. şimdi sıkıntı verici sanki her şey. en çok eğlendiğim insanla yaptıklarım bile hani eskisi kadar eğlenceli değil. ona bile alıştım. spontane yaşadığım şeylere dahi alıştım. çünkü spontane olabileceğimi biliyorum. 

bu aralar beni en çok mutlu eden şey, beklenmedik olaylar dizisi değil de bildiğim tanıdığım olaylar dizisi. 

geçtiğimiz 10 yıllık devrede 'ilk' çoğu şeyi yaşadım geçtim. ilk sigaranın hissettirdiklerini bile özleyebiliyorum. daha bir sürü 'ilk' kaldı belki ama ben en hoşlarını ve en heyecanlılarını yaşadım gibi geliyor. diğerleri çok klişe gibi hani. bundan sonra ne bekliyorsun dersen sana çıkaracağım listede 1 ya da 2 madde olur. git 6 sene önceki cansu'ya sor, sana 10 metrelik liste yapsın.

geri kalanı için tek cümle: what else is there?

nereden geldik buraya dersen, şunu okudum da çağrıştım.