shuffle?

Aşırı dozda Jason Mraz dinleyerek hayata bağlanıyorum. Oysa ki hüzünlü biraz. Bugün bunu konuştuk; kendilerine neşeli süsü veren hüzünlü şarkılar. Barış Manço şarkıları gibi. Cure- boys don't cry gibi. Biraz yalancılık gibi -neden seviyorsak? Müzikle olan bağım son derece ilginç. Dün izlediğim filmin sonunda çalan şarkı yüzünden, o ana kadar orta derecede bir ilgi duyduğum filme aşık oldum mesela. Pleasantville izlediğimde de öyle olmuştu. Şarkıların ya da basit bir melodinin her daim duygularımı yönetebilmesinden biraz tedirginim. Çok mutluyum şu anda, bir sonraki ruh halime ise shuffle tengrileri karar verecek.

Günün enteresanlığı ise sabah saatleri itibariyle sürekli lise dönemimin popüler şarkılarını duymaya başlamam. Kahvaltı ettiğim yerde ve ardından üniversitenin ilk yılı boyunca sürekli vaktimi geçirdiğim ve bugün uzun bir aradan sonra tekrar gittiğim barda. Bar deyince kendimi çok bayat ve biraz da 90lar hissettim ama olsun.

Shuffle tengrileri bana Scorpions - Hey you gönderdi. Seviyorum. Shuffle tengrilerini ve şarkıyı ve şarkının hatırlattığı kişiyi.

Ayrıca! Günün ilk sigarası olmasa sigarayı çok rahat bir şekilde bırakabilirdim. Gerçekten.