hayat bana güzel.

• saatlerce ironik bir ses tonuyla konuşup uyuz uyuz oturduktan sonra "sinirlerim bozhılrdfngkdl" diye uzun uzun kahkahalar atmamı izleyip iki saniye sonra bana katılan, masayı terk ederken son sözü "browni intense!" olan, "dişine sakız yapışmış gibi duruyo" dediğimde bana kırılmak yerine "evet EVET dimi işte seni seviyorum yaa!" diyen insan. seni bayaaa çok seviyorum.

• meçhul bir radyo kanalından yükselen ses: "8 olur, 9 olur, dana büyür öküz olur". ne derin şarkıydı o.

• eve gelip salona doğru yöneldiğim anda annemin michael buble belgeseli izlediğini görmek... en güzeli o değil mi?

• birine "sana fal bakiym" deyip fincanı açtığım anda son derece korkunç bi sesle "i see dead people" demek istediğimi söylemiş miydim?

• uzak diyarlarda tatillere doymayan, mangallardan denizlere güneşlere koşan insan... seni nasıl özledim biliyor musun? tabi biliyorsun, 3 günde bir rahatsız edip söylüyorum. sen gidince hayat neşemde %70 azalma gözlemledim. 

• daha da uzak diyarlardan, gittiği her şehrin gün batımını görsellerle paylaşan insan. sen bi gel bak ben seni napıyorum.

• uyumadan önce benimle ortalama 3 saat, uykudan bayılmamla sonlanana dek telefonda konuşabilen erkek bünyesi, inanılmazsın. bir hayli inanılmazsın.

fakat... yoksa... hayatta en güzel şey, birbiri ardına dizilen girls night out'lar arasına serpiştirilmiş türlü çeşit arkadaşlarla nargile seansları ve kahvaltılar olmasın sakın?

hava sıcak, nemli ve daha açık konuşmak gerekirse denize girmiyorsan son derece boktan. yorgunum, o ayrı. 2 ders nasıl bu kadar yorabiliyor, anlamadım. o da ayrı. gizemli bir şekilde çok neşeliyim. o apayrı.

sonuç: ne? 2 hafta sonra tatile mi çıkıyormuşum? eylüle kadar tatil mi? deniz filan, bildiğin tatil? a ah?

+ bonus bilgi: yaban mersinli&muzlu dondurma yapayım dedim, baya başarısız oldu. ben ettim siz etmeyin.