küçükken bi ara odanın içinde çadır kurmaya kafayı takmıştım. bikaç tane çarşafı birleştirip odanın tavan ölçüsünün yarısının seviyesine tutturuyodum ve al sana çadır. çadır kuramadığım zaman ise gardırobun içini boşaltıp kapısına bisiklet zili takıp içeride oturuyordum. evin bir ucundan diğer ucuna uzanabilen iki telefonum da vardı, onlarla konuşmaya bayılıyordum. tabi ki bir ucunu çadır kurduğum odaya öbür ucunu da anneme filan bırakıyordum. annemi arayıp pasta istiyordum mesela, al sana "bugün bişey yapamadım dışardan istedim" mantığı... hiçbirini yapamasam yatağımın içine girip fener yakıp oturuyordum. bir de çok şahane bi arkadaş grubum vardı. ama hayali. birinin adı yamaç'tı çok iyi hatırlıyorum, en iyi arkadaşım oydu. bi de sandviç ağacı vardı oturma odamızda. özünde o uzun lambalara pastane sandviçleri bağlıyordum tabi. en sevdiğim şarkı da barış manço-kara sevda idi. bi de kıbrıs'a gittiğimiz dönemde sigara şeklinde çikolatalar bulmuştum, böyle baya sigara paketinin içinde 10 tane sigara vardı ama tütün yerine çikolata koymuşlar kağıdını yırtıp yiyosun filan. onlardan da stoklamıştım. limitsizce tüketiyordum. tüm bu kurgum tam olarak ne zaman sona erdi asla hatırlamıyorum işte.
sonuç: gayet de çocukluk hayalim olan hayata kavuşmuşum. hayali arkadaş grubum şu andaki sahici arkadaşlarımla örtüşüyor gibi, çadırdı dolaptı dersen odam yeterince özel bir alan ama illa bişey mi yaratasım var? oturup çizerim ve bir gün bunların uygulanışını da görürüm diye inanıyorum. sigara desen ohoo. telefon desen susmak bilmiyor. dışarıdan yemek istemek desen o da ok fine. kara sevda aç çocukluğumda keşfettiğim dansın aynısını da yaparım sana. hayatım hep aynı yani. FML.
fakat, asla gerçekleşmeyen iki şey var:
1- günlerce oturup gözlerimi kapatıp elime yukarıdan sihirli değnek düşmesini bekledim -ki oyuncaklarımla aynı boyuta gelip beraber oynayabileyim. ilk amacım buydu. günlerce öyle oturup beklerken düşününce sihirli değnek düşüncesi daha da çekici gelmeye başladı tabi. hiç böyle bişey olmadı. gerçekten uzun süre boyunca her gün bekledim.
2- peter pan en büyük aşkımdı... onun gibisini hiç bulamadım. (normal olarak)
peter pan bugün gelse, neverland'e gidelim dese hiç düşünmeden peşine takılır giderim. çok ciddiyim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder