bu ve bunun gibi alelade günlerim hızla geçmekteyken, ben yavaş yavaş deliriyorum. geçenlerde kadıköy'de yürürken leonard cohen'in beni takip ettiği paranoyasına kapıldım. yaklaşık 1 aydır her gece birbirinin devamı olan rüyalar görüyorum ve güven bana, çok tuhaflar. bir de geçen gece uykumda "evde hayalet var" diye atar yapmışım ve annemi kitlemişim. asla hatırlamıyorum. tüm bunları ve bazı başka detayları birleştirerek karar verdim: psikolojik desteğe ciddi olarak ihtiyacım var. yep. sanırım iyi birini bile buldum. yakında başlarım. umarım.
gerçi, bu sorunlarım biterse ilginç olaylar yaşamayı bırakırım ve ilginç olaylar yaşamayı bırakırsam insanlarla paylaşacak neyim kalır ki diye de düşünmekteyim. şaka şaka. tabi her şakanın içinde biraz gerçek payı var. yine de leonard cohen kadıköy sokaklarında bir daha beni hiç takip etmeyecek, bu hüzünlü.ha bir de şu var... hazal geldi. :)
2 yorum:
cansu, we're driving crazy, again.
mezun ol yaa yabancıya gitmiym
Yorum Gönder