and it hits me
boş durmam duramam.
yapamıyorum.
3 yıla o kadar kişi nasıl sığdı.
hepsini ayrı ayrı sevdim.
hepsini minimum 2 defa ayrı ayrı sevdim.
en çok, her gün yanına kaçtığım,
yatağın ayak ucuna oturup bana şarkı söyleyeni.
beni filmlerdeki gibi ''wreck'' hale getirebilen tek insanı.
en az, ondan hemen sonrakini. 2 gün sonrakini. ama sayısal olarak en çok onu.
en başka, en uzaktakini. kokusunu en hızlı unuttuğumu.
yaptığım hiçbir şeye, hiç bir zaman hiç kimse şaşırmıyor.
hayat ne kadar hoş.
ağzımda bira şişesi tutuyorum.
bir keresinde bir arkadaşım, benim aşkıma veya sevgime inanmadığını söylemişti.
alakası bile yok.
sadece, benim kaynaklarım tükenmiyor ve işime gelmeyen her şeyi kısa sürede silebiliyorum.
şimdi, hiçbir şey olmamış gibi devam edelim.
ettim.
neymiş?
evet.
bence herkesin en az bir tane 'beni birisi bu kadar da sevmişti'si var.
insanı saçma durumlardan söküp çıkaran.
''dur bi dur!'' diyen.
ardından, her kötü sandığın zaman dilimini 82x hızla ileri saran.
ben de elbet bir ya da birkaç kişi için buyum.
kaçırmadık.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder