evey

evimden uzakta bir evde mad men karşısında uyuyakalmak çok üzücü oldu. onca hevesle şeyetmiştik. ama herhalde önceki geceden uykumuzu almış olmamız gerekiyormuş böyle planların hayata geçmesi için. üstüm açık değilmiş hem de yanımdaki insanı üşütmüşüm ona üzüldüm bir de. çünkü ben üstümdeki örtüye rağmen donmuşum. bir boğaz ağrısıyla uyandım. sırtımda battaniyeyi aldım yarı açık gözlerle adaçayı içmekteyken bu satırları yazıyorum. şindlırs list açık şimdi tvde.

böyle akşamın ortasında uyuyakalmak beni çok üzüyo bak. gereksiz yere bi karnım acıkıyo, bi bişeyler. ananas ve mango yedik gerçi. çok tropikal insanlarız. meyve salatası yaptı bebeyim bana.

ben bu satırları yazarken o sessizce film izliyor. şimdi yanına gidip oturacağım.

bugün kötü bir gündü, ani bir kararla buraya geldim.

sonuç: ani kararlar versenize bazen, çok güzel oluyor.



alakasız ötesi bir not: turkcellden turkcelle mesaj yolladığımı sanıyorken, aveaya mesaj attığım ortaya çıkıyor bazen. misal, az önce yaptım ve gönlümün ucu yandı tutuştu. hayır atalay, büyütmüyorum. içimde ateş var. üzüyorsun beni.

hüzünlü gerçek: insanları böyle pelinavea, pınartürksel diye kaydeden biri olmama ramak kaldı.