hayatımda beni mutluluktan yemeden içmeden ve sigaradan kesilecek hale getirebilen tek bir insan oldu. 1 buçuk yıldır böyle bir şey olmamıştı. hava alanından gelen bir telefon ile aniden yemeden içmeden ve sigaradan kesildim. yine aynı insan sayesinde.
sanırım yüzüm gülümser bir şekilde kitlenip kaldı.
anlamsız ve kocaman bi mutluluk ya böyle içime sığmıyor resmen.
şu anda muhtemelen saçmalıyorum ama hazal yazdıklarımı silince kızıyor, silmeyeceğim o yüzden.
blog gel koşalım!
not: sabah yazdığım yemekle ve sigarayla arama girmeyin konseptli yazımdan sonra nasıl da kaldım böyle ama:) güzel oldu olsun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder