kafası yeni gelmiş

sonraki bölümün konusu diye kakaladığım şeyi yazmak zorunda hissediyorum. oysa başka bişeyden bahsedesim var.

neyse sırf öyle dedim diye bi bahsediym. şimdi bi çocuk var bizim bölümde, lisedeyken şirin bulduğum bi çocuğa inanılmaz benziyor. okulun ilk zamanları o mu değil mi diye anlamaya çalışarak yüzüne kilitlenip bakıyodum bazen. bi süre sonra da hoş olduğuna karar verdiğim için aynı şekilde kilitlenmeye devam etmiştim. ardından unuttum ve geçti gitti tabi ki. fakat bu yıl çocuk resmen baba göbeği diye tabir etmeyi tercih ettiğim yusyuvarlak göbekten edinmiş. böyle bildiğin bi top gibi bişey duruyo çocuğun göbeğinin yerinde. bi de enine çizgili tişörtler giyiyor genellikle. çocuk sen kilitlen yüzüme bak bak bak. delirtti beni. bi git ya. zaten kırmızı marlboro içiyosun, hiç sevmem kırmızı marlboro içen erkeği. kot montu var bi de. kot mont öldü artık, lütfen giymeyin. tamam biliyorum geri getirmeye çalışıyor mango filan ama... yakası bej kürklü kot mont ise hiç ama hiç olmuyor. beni görüyosun, pembe pantolonlu, yeşil tişörtlü, lacivert hırkalı garip güneş gözlüklü bi insanım. ya da kapkara gelip dikiliyorum orada. ama hiçbi zaman kot montla görünmedim. alakamız var mı acaba? sevgili baba göbeği, bırak bi.

kot montlular kendi aralarında bir dernek filan oluşturup birbirleriyle takılsınlar sadece.